Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Πώς οι πανάρχαιοι Έλληνες διέπλευσαν τον Ειρηνικό Ωκεανό;




   Διάβασα στο τεύχος 214 του "Δαυλού"(Οκτ 1999) την συνέντευξη του Γαρμανού καθηγητού κ. Ν.Σ Γιόζεφσον στήν συνεργάτιδα του περιοδικού κ.Νάνσυ Μπίσκα, την σχετική με το βιβλίο του "Greek linguistic elements in the Polynesian languages-hellenicum pacificum" και ξαναδιάβασα σε παλαιότερα τεύχη του "Δαυλού"  (169 και 170) τα αναφερόμενα στήν έρευνα του για το πλήθος τών αρχαιοελληνικών λέξεων, που υπάρχουν στα λεξιλόγια τών λαών τής Πολυνησίας και την αρχαία Ελληνική Μουσική επίδραση στήν μουσική τών ιθαγενών τής Νήσου του Πάσχα.

    Και μόνο η αναφορά τού καθηγητού Γιόζεφσον α) σε "πολλαπλές μεταναστεύσεις στο αρχαίο Περού και στήν Νήσο του Πάσχα" και β) στήν πιθανότητα να υπήρξαν προ-αρχαϊκές μεταναστεύσεις Ελλήνων στην Ν.Αμερική ,δημιουργεί το ερώτημα: πώς ταξίδεψαν οι μετανάστες απο τον Ελλαδικό-Μεσογειακό χώρο ώς τις νέες τους πατρίδες ,λαμβάνοντας υπ'όψιν των μεγάλων ωκεανικών αποστάσεων; Σημειώνουμε , ότι ο ερευνητής-καθηγητής μιλάει για μεταναστεύσεις και όχι για μεμονωμένες περιπτώσεις πλεούμενων, που έχασαν την ρότα τους και παρασύρθηκαν απο τούς ανέμους και τα ρεύματα σε άγνωστους τόπους. Πρίν όμως προσπαθήσω να απαντήσω σ'αυτό το "πώς", ας μου επιτραπεί να δώσω στόν αναγνώστη "μίαν ιδέα"  της περιοχής, που καλύπτει η έρευνα του καθηγητού Γιόζεφσον.
   Τα νησιά η αρχιπελάγη Πάσχα, Ν. Ζηλανδία, Τσάτεμ, Χαβάης, Τουαμάτου ,Ραπαϊτι, Ταϊτής, Κούκ, Γκαμπιέ, Μαρκησίες, Σαμόες και Τόγκα ευρίσκονται σε μία ευρύτατη περιοχή, που ορίζεται: Μεταξύ τών παραλλήλων 22 μοιρών Βορείου πλάτους (το βορειότερο νησί του αρχιπελάγους της Χαβάης) και 47 μοιρών Νοτίου πλάτους (νοτιοδυτική άκρη τής Νέας Ζηλανδίας). Με άλλα λόγια μία περιοχή ,που το  βορειότερο απο το νοτιώτερο πλάτος της απέχουν κατά 22+47=69 μοίρες πλάτους, δηλαδή 69x60=4.140 μίλια.( Πρός σύγκριση : η απόσταση Αθηνών-Βορείου Πόλου είναι 52 μοίρες δηλαδή 3.120 μίλια) . Το δε ανατολικότερο απο το δυτικώτερο μήκος της περιοχής απέχουν 70+13=83 μοίρες μήκους, ήτοι 4.000 μίλια περίπου.Απο τις πιο πάνω αποστάσεις αντιλαμβανόμεθα τήν έκταση της περιοχής.
   Και αν ακόμα υποθέσουμε πως καποία μεμονωμένα αρχαϊκά πλοία, κατα καιρούς ,χάνοντας την πορεία τους και παρασυρόμενα απο ανέμους και ρεύματα έξω απο την περιοχή των Ηράκλείων Στήλων ή της Ταρτησσού, μπόρεσαν να βρεθούν στίς ακτές της Νοτίου Αμερικής  - με μεμονωμένες περιπτώσεις -  δέν μπορούν να χαρακτηρισθούν μεταναστεύσεις ούτε μπορούν να προκαλέσουν πολιτιστικές και γλωσσολογικές επιδράσεις. Επιδράσεις ,που να σημαδέψουν την νοτιοαμερικάνικη ήπειρο και να φθάσουν απο ξηράς (ή απο τον πορθμό του Μαγγελάνου) στο Περού, για να ακολουθήσει μετά και το πέρασμα απο το Περού στήν Νήσο του Πάσχα.Ούτε βέβαια μπορούμε να υποθέσουμε, πως οι μεταναστεύσεις απο τον Ελλαδικό χώρο στήν Νότιο Αμερική μπορούσαν να γίνουν με τα ανοικτα, "ξεσκέπαστα" , χωρίς κουβέρτα, πρωτόγονα πλεούμενα του 8000π.Χ. ,που μετέφεραν τον οψιανό απο την Μήλο στήν Αργολίδα (σπήλαιο Φράχθι) και μάλιστα με ενδιάμεσους σταθμούς.Η μόνη λογική απάντηση στο «πότε» είναι: Πρίν κάποιος κοσμογονικός σπασμός, ένας κατακλυσμός ή μία ανθρωπογενής καταστροφή στον πλανήτη (αποτέλεσμα, η τελευταία, μιάς ανεξέλεγκτης τεχνολογικής εξελίξεως) καταστρέψει έναν ανώτερο οικουμενικό πολιτισμό.
   Στοιχεία του πολιτισμού αυτού και της γλώσσας του παρέμειναν, αλλού αμυδρά και αλλού εντονώτερα ,στους μύθους και στίς γλώσσες των διάφορων τόπων και των τοπικών πολιτισμών, που δημιουργήθηκαν μετά την καταστροφή.Σε περιοχές απομονωμένες, όπως οι μακρινές νησιώτικες περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού, είναι φυσικό τα στοιχεία αυτά να παραμένουν εντονώτερα.Και η γλώσσα η οικουμενική να εξακολουθεί να ομιλείται στήν περιοχή, απο την οποία ξεκίνησε η διάδοση του παλιού οικουμενικού πολιτισμού, την περιοχή στην οποία βρισκόταν η βυθισμένη Αιγηίδα. Στο συμπέρασμα της υπάρξεως προκατακλυσμιαίου ανώτερου πολιτισμού θα φθάσουμε, δίνοντας απάντηση και στο ερώτημα, «πώς εταξίδευαν οι φορείς του ελληνικού πολιτισμού, οι ελληνόφωνοι κάτοικοι του Περού κατά τις πολλαπλές μεταναστεύσεις στο Περού και στήν νήσο του Πάσχα και κατα τις προαρχαϊκές μεταναστεύσεις στην Νότιο Αμερική», εννοείται απο τον ελλαδικό χώρο.(Όλα τα εντός εισαγωγικών είναι απαντήσεις του καθηγητού Γιόζεφσον στην συνεργάτιδα του «Δαυλού»).
   Η αναφορά σε ματαναστεύσεις και μάλιστα πολλαπλές, προϋποθέτει γνώση των περιοχών, γνώση δρομολογίου και ειδικών συνθηκών και μακρόχρονα επικοινωνία. Και βέβαια δεν μπορεί να έχωμε ταξίδια της μορφής του «πάμε στο Άγνωστο», δηλαδή ταξίδια εξερευνητικά της εποχής του Μαγγελάνου και του Ντρέικ, όταν μεταφέρουμε μετανάστες. Πρέπει να γνωρίζωμε που πάμε και πώς πάμε.
   Και τα υπερωκεάνεια ταξίδια, όταν ταξιδεύεις επί εβδομάδες βλέποντας μόνο ουρανό και θάλασσα, χρειάζονται μέσα και γνώσεις.Χρειάζονται, έστω στην απλούστερη μορφή τους, χάρτες, πυξίδες, όργανα καθορισμού στίγματος δια ουράνιων παρατηρήσεων. Χρειάζονται γνώσεις κλιματολογικών συνθηκών της περιοχής, γνώσεις επικρατούντων ρευμάτων, γνώσεις ειδικού χειρισμούστούς, καθόλου σπάνιους, τυφώνες της περιοχής του Ειρηνικού Ωκεανού.Δεν αναφέρω ούτε τα σύγχρονα μέσα ραδιοεπικοινωνίας ούτε τα σύγχρονα μέσα δορυφορικής και ηλεκτρονικής ναυσιπλοϊας, αν και δεν αποκλείω την περίπτωση να διέθεταν και τελειότερα ακόμα μέσα, την εποχή του προκατακλυσμιαίου οικουμενικού πολιτισμού.
   Γνωρίζω, βέβαια, και την άποψη, πως «οι ιθαγενείς της Πολυνησίας ταξιδεύουν στην περιοχή τους επί αιώνες με πιρόγες», πράγμα όμως που συμβαίνει μόνο για ταξίδια μεταξύ νησιών του αυτού συγκροτήματος.Θα ήταν εκτός πραγματικότητος να πιστεύουμε ,ότι στους αναφερόμενους ως προϊστορικούς αρχαϊκούς χρόνους υπήρξαν τα μέσα για υπερωκεάνεια ταξίδια, όπως θα ήταν παράλογο να φανταζώμεθα ομάδες «μεταναστών» να μπαίνουν σε πρωτόγονα πλωτά κατασκευασμένα και να ανοίγονται στους ωκεανούς, πηγαίνοντας στο άγνωστο..με βάρκα την ελπίδα, για να εγκατασταθούν σε νησιά σπαρμένα στην τεράστια έκταση του Ειρηνικού! Κι αυτό, για να μην παραδεχθούμε πως προϋπήρξε ,άγνωστο προ πόσων χιλιετών, ένας ανώτερος πολιτισμός με οικουμενική διάσταση.Πολιτισμός ,που και μόνο η αναφορά στην ύπαρξη του ανατρέπει τις διγματικές θέσεις και απόψεις (πάντοτε σκόπιμες) των εξουσιαστικών κατεστημένων.


 “Πως οι πανάρχαιοι Έλληνες διέπλεαν τον Ειρηνικό Ωκεανό; ”
 Δαυλός τ.216,Δεκέμβριος 1999




   Περί το έτος 232 π.Χ. ο πλοίαρχος Ράτα και ο πλοηγός Μάουι, επικεφαλής ενός στόλου,ξεκίνησαν από την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο για να κάνουν τον γύρο της γης. Η αποστολή βρισκόταν υπό την καθοδήγηση του Ερατοσθένη.[π.276 Κυρήνη-π.194 Αλεξάνδρεια]... 
του μεγάλου επιστήμονα που ήταν ταυτόχρονα και βιβλιοθηκάριος στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Ίσως το ταξίδι έγινε για να επαληθευτεί η θεωρία του Ερατοσθένη ότι η Γη ήταν στρογγυλή και ο οποίος είχε υπολογίσει με εξαιρετική ακρίβεια την περιφέρειά της.Ένα από τα όργανα πλοήγησης που ο Μάουί είχε μαζί του ήταν μια υπολογιστική μηχανή που αποκαλούσε “τανάουα”. Ένα παρόμοιο όργανο ήταν γνωστό το 1492 σαν “torquetum”.Σχέδιο του “τανάουα” έχει βρεθεί σε σπηλιά του Ίριαν Τζάγια στην δυτική Νέα Γουινέα και πιθανότατα ο Μάουι χρησιμοποιούσε για να υπολογίσει το γεωγραφικό μήκος. Το σχέδιο της “τανάουα” συνοδευότανε από μια επιγραφή που αποκρυπτογραφήθηκε το 1970:“Η Γή έχει κλίση.
   Συνεπώς,τα σημεία της μισής εκλειπτικής κυριαρχούν στον νότο,τα άλλα μισά ανατέλλουν στην άνοδο. Αυτός είναι ο υπολογιστής του Μάουι“. Στα σχέδια που υπάρχουν χαραγμένα στους τοίχους της σπηλιάς υπάρχει επίσης και η απόδειξη του πειράματος του Ερατοσθένη για την μέτρηση της περιφέρειας της Γής.Ο Μάουι πιθανώς είχε μεταφέρει μαζί του πίνακες που είχαν γίνει από τον Ερατοσθένη,και οι οποίοι τον είχαν βοηθήσει να υπολογίσει το γεωγραφικό μήκος βάσει της γωνιακής απόστασης της Σελήνης και του άστρου Αλτάιρ στον αστερισμό Αγκίλα(Αετό).Υπέρ αυτού συνηγορεί ο επιστήμονας Ρίκ Σάντερς που κατασκεύασε και εργάστηκε με ένα ξύλινο μοντέλο της “τανάουα”. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.
   Ακόμα εντυπωσιακότερο είναι το γεγονός ότι ο Μπάρρυ Φέλλ αποκρυπτογράφησε επιγραφές από τα νησιά του Ειρηνικού,της δυτικής Νέας Γουινέας και του Σαντιάγκο στην Χιλή,που μιλούν για ένα στόλο έξι πλοίων που ξεκίνησε περί το 232π.Χ.επί βασιλείας Πτολεμαίου Γ΄,και που δείχνουν ότι επρόκειτο για ένα ταξίδι που θα αποδείκνυε την θεωρία του Ερατοσθένη ότι η Γη είναι στρογγυλή.Ίσως οι Σπαρτιάτες-Αραουκάνοι να μην ήταν οι πρώτοι Έλληνες που είχαν επισκεφτεί την μακρινή Χιλή!! ——- Επιμέλεια:Βισάλτης




                                                                                                   
                                                                                                              πηγή http://elnewsgr.blogspot.com