Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

Ο Ξένιος Δίας

 Ο Ξένιος Δίας και τα έθιμα της φιλοξενίας στην αρχαία Ελλάδα ήταν τα εξής: όποιος ερχόταν στην πόρτα σου, του πρόσφερες να κάτσει, να φάει, να πιει, να ξεκουραστεί, μετά του ζητούσες να συστηθεί, να σου πει από που ήταν, κι από που κρατάει η σκούφια του, του έδινες και ένα δώρο και τον βοηθούσες να πάει όπου ήθελε όταν έφευγε. Ο δε φιλοξενούμενος υποχρεούτο να σου ανταλλάξει αυτή την φιλοξενία εάν βρισκόσουν στη δικιά σου πατρίδα.

(Ορισμένα παραδείγματα: η φιλοξενία του Μέντορα (Αθηνάς) από τον Τηλέμαχο, η φιλοξενία του Τηλέμαχου από τον Νέστορα στην Πύλο και τον Μενέλαο στην Σπάρτη, η φιλοξενία του Οδυσσέα από τον Αλκίνοο στην Φαιακία, η φτωχική φιλοξενία του Οδυσσέα από τον γιδοβοσκό Ευρύμαχο στην Ιθάκη.)
Αντίθετο της φιλοξενίας στην αρχαία Ελλάδα ήταν η υποδοχή του Οδυσσέα και των συν αυτώ από τον Κύκλωπα Πολύφημο. Το Ελληνικό κράτος όμως δεν εκσφενδονίζει λίθους για να βουλιάξει τα πλοία των παρανόμων, τους σώζει από την θάλασσα όταν αυτοί βουλιάζουν τα δικά τους πλοία. Δεν τους αφήνει νηστικούς αλλά τους δίνει να φάνε από το υστέρημά του. Τέλος, δεν θέλει να τους αποτρέψει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους βάζοντας ένα γιγάντιαιο βράχο στην πύλη εξόδου, αλλά τους βοηθάει να επιστρέψουν, δίνοντάς τους ενίοτε και χρηματική αμοιβή για να το πράξουν.

Το νόημα της φιλοξενίας δεν ήταν στην αρχαία Ελλάδα το να δεχτείς τον ξένο χωρίς να ξέρεις ποιος κι από που είναι, να του δώσεις δουλειά, δικαίωμα να μένει στο σπίτι σου, και μετά από πέντε χρόνια να του δώσεις και μερίδιο στο κτήμα σου όπως προβλέπει το νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ.

Στην αρχαία Ελλάδα όποιος ερχόταν να ζήσει και να εργαστεί στην χώρα σου έπαιρνε άδεια γι' αυτό, τηρούσε τους νόμους και πλήρωνε το μετοίκιον, δεν έπαιρνε επιδόματα.


  Στην αρχαία Ελλάδα η μοίρα όποιων έρχονταν απρόσκλητοι στο σπίτι σου, δεν έφευγαν παρά τις παροτρύνσεις σου, και ήθελαν να πάρουν μερτικό από την περιουσία σου ήταν το τέλος των μνηστήρων της Πηνελόπης...
« ὦ κύνες, οὔ μ᾽ ἔτ᾽ ἐφάσκεθ᾽ ὑπότροπον οἴκαδ᾽ ἱκέσθαι
δήμου ἄπο Τρώων, ὅτι μοι κατεκείρετε οἶκον,
δμῳῇσιν δὲ γυναιξὶ παρευνάζεσθε βιαίως,
αὐτοῦ τε ζώοντος ὑπεμνάασθε γυναῖκα,
οὔτε θεοὺς δείσαντες, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
οὔτε τιν᾽ ἀνθρώπων νέμεσιν κατόπισθεν ἔσεσθαι:
νῦν ὑμῖν καὶ πᾶσιν ὀλέθρου πείρατ᾽ ἐφῆπται.» (χ 36-41)

Σε μετάφραση Ν.Καζαντζάκη:

«Σκυλιά , που ελέγατε στο σπίτι μου πως δε γυρίζω πίσω
πια από την Τροία, γι’ αυτό μου τρώγατε το βιος στο αρχοντικό μου,
και στανικώς με τις γυναίκες μου πλαγιάζατε τις σκλάβες,
κι ακόμα ζώντας μου το ταίρι μου γυρεύατε σε γάμο,
και μήτε τους θεούς φοβόσαστε που ζουν στα ουράνια πλάτη,
μηδέ κι ανθρώπου οργή, πως θα ‘ρχουνταν να γδικιωθεί μια μέρα!
 Μα τώρα πια πιαστήκατε όλοι σας στου χαλασμού τα δίχτυα!»


Μία ακόμα απόδειξη για την λογική της φιλοξενίας και της φιλοπατρίας των Αρχαίων παρατίθεται παρακάτω:

O Mέγας Ιπποκράτης(460-377) ήταν όντως ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ(με τα σημερινά κριτήρια) και δεν γιάτρευε ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ!!!Ο βιογράφος του Σωρανός αναφέρει το εξής εκπληκτικό για τον πατέρα της ιατρικής: Ο Βασιλεύς των Περσών,Αρταξέρξης τον κάλεσε στην αυλή του στέλνοντας πρέσβεις με πολύτιμα δώρα,προκειμένου να γιατρεύσει υπηκόους του από ένα φοβερό λοιμό που είχε ενσκύψει τότε...Ο μέγας Ιπποκράτης αρνήθηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους Πέρσες έναντι οποιουδήποτε ανταλλάγματος και απάντησε στον Αρταξέρξη ότι δεν μπορει να βοηθήσει τον ΕΧΘΡΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥ!!!


                                                                                             πηγή: εφημερίδα ΣΤΟΧΟΣ(τ.17 Μαϊου),politiki.blogspot.gr