Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Ελληνισμός σε κατάσταση λανθάνουσα..

ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ
(απο την συλλογή "Συμπληγάδες")


Στούς μακρυνούς τούς τόπους
που πήγα,
στις θάλασσες
που γύρισα,
στις πόλεις, στα λιμάνια
στα ναυπηγία
βρήκα κομμάτια της Ελλάδας,
κομμάτια
απο μια Ελλάδα άγνωστη, μακρινή
ξεχασμένη.
Την ύπαρξη της
την αγνοεί κι'αυτή η ίδια,
κι'ούτε προσπάθησε κανείς 
να της τη θυμήσει,
Ελλάδα σε κατάσταση λανθάνουσα.
Στο σύνολο της τεράστια
πλατιά, μεγάλη, ζωντανή,
μα ξεκομμένη απ΄τις ρίζες της.
Άσχετη με τον Ελλαδικό χώρο,
ξένη απ'τούς απόδημους και τους πρόσφυγες,
- Κι ας ειν'αυτή η μοίρα τους. -

Ήταν πότε αδιάφορη, 
πότε φιλελληνική
και πότε - τι κρίμα - εχθρική
κι'ενάντια στις ρίζες της.

Ξεκίνησε και κείνη
άλλοτε απόδυμη
άλλοτε διωγμένη - κυνηγημένη
άλλοτε φυγάς
μα ήταν πάντοτε Ελλάδα.

Έβαλα σκοπό
μέ τή μικρή φωνή μου
να της θυμίσω , όποτε μπορούσα,
την ύπαρξη της
κι'όταν καμμιά φορά
το κατόρθωνα, ριγούσα.

Είδα κομμάτι απ'την Ελλάδα
στο λιμάνι του Μομπίλ,
στα μάτια του γιατρού της καραντίνας
κοιτούσε με θαυμασμό, με λαχτάρα
ένα Αιγιοπελαγίτικο τοπείο,
όταν το ξεκρέμασα και του το έδωσα
λέγοντας του πώς κάτι πρέπει να του θύμιζε
γιατί κάποιος μακρυνός πρόγονος του
θά'ταν απ'τούς κατατρεγμένους
που σκόρπισαν με την άλωση,
με κοίταξε σκεφτικός,
πήρε το καντράκι,
μούσφιξε το χέρι
κι'έφυγε, λές και κρατούσε θησαυρό.

Είδα κομμάτι απ΄την Ελλάδα
στο ναυπηγείο, στο Έμντεν,
όταν στο Γερμανό μηχανικό
πρόσφερα σπιτικό γλυκό
- σταφύλι με βασιλικό -
θυμίζοντας του 
ότ'είχε μερικούς αιώνες
να το γευθεί,
(από τότε που'φυγε κυνηγημένος αιρετικός).
Την άλλη μέρα με ξενάγησε τρείς ώρες.

Είδα κομμάτι απ'την Ελλάδα
στο προσωπάκι
μιάς χαριτωμένης Αυστραλέζας
δακτυλογράφου τ'ατζέντη,
κοίταζε με λαχτάρα
μια καρτ-ποστάλ με την Ακρόπολη.
Γέμισαν τα μάτια της χαρά
όταν της είπα
πως κάποιος μακρυνός παππούς της 
θά'χε δουλέψει, με το Φειδία.

Είδα κομμάτι απ'την Ελλάδα
στ'αεροδρόμιο του Μπανκόγκ
στα μάτια μιάς μιγάδας,
θυμήθηκα τον Κώστα το Γεράκη.

Είδα κομμάτι απ'την Ελλάδα
στο ξανθό πρόσωπο
ενός Τούρκου μετανάστη, στο Αμβούργο,
ποιός ξέρει πότε εξισλαμίστηκε.

Είδα κομμάτι απ΄την Ελλάδα
στα μάτια ενός Πέρση δικηγόρου
στο Άμπαντάν.
Είχε ξεπέσ'εκεί κυνηγημένος 
όταν ελέω Θεού Αυτοκράτορες
ήσαν οι "μεγάλοι" Ιουστινιανός και Θεοδώρα.

Είδα την Ελλάδα μεγάλη, τεράστια,
σ'όλα τα μήκη,
σ'όλα τα πλάτη,
πώς να της το φωνάξω ;
πώς να της το πώ ;
πώς να της το θυμίσω ;

                                                                                         Ελευθέριος Μαρματσούρης